sabaha karşı delirmek
duvara bakıyorum..saat muhtemelen 5..uyumak için çok erken..sonra gözümü tavana dikiyorum,tanrıya bakıyorum bi’ süre..bir yandan küfür ediyorum..diğer yandan neden böyle olduğunu sorguluyorum..tanrı bana tokadı yapıştırıyor tabii..“bak evlat..bir senin yaptıklarına..bir de onların yaptıklarına” duruyorum ve düşünüyorum? bengü bana n’aaptı? sorgulamaya başlıyorum
- sinir krizlerinden çıkardı ?
- zor zamanlarımda yardımcı oldu
- desteğini esirgemedi?
ben n’aaptım peki?
- boşver..anlamışsındır zaten..
sansar ne diyordu..hah! “gün geldiğinde çok şey yok olacak..” bengüyle bu konuyu yüz yüze konuşmak çok daha mantıklı olabilirdi..9da geleceğini umarak beklemeye başladım..8 civarı sızmışım..lanet olasıca 1 saat!
